BİR MÜRŞİD-İ KÂMİL KENDİSİNE TABİ OLANLARA ŞEFAAT EDEBİLİR Mİ?
Şeft; çift demek, şefaat ise şifa demektir. Dolayısıyla şefaat aynı zamanda çift yönlü şifa demektir. Biri dünyadayken birilerine hidayet yolunda, cennet yolunda, Allah yolunda şifa olmaya çalışmış ve bu şifa yarım kalmışsa, Allah bu şefaat hakkını ona ahirette tekrar verir. Allah onları beraber etmek için bu hakkı ona şeref olarak verir. Şefaati böyle anlamak gerekir.
Bir babanın evladına yardım ettiğini, ona dinini öğrettiğini, evladın da imanda babasına tabi olduğunu; ama amelinin babası gibi olmadığını farz edelim. Allah onları yine de cennette beraber eder; çünkü Allah ayet-i kerimede “iman edenlerin neslinden gelenleri, imanda onlara tabi olanları onlara katarız ve onların amellerinden hiçbir şey eksiltmeyiz (onların amelini de ayrıca onlara yazarız)”282 buyurmuştur.
Biri imanda mürşidine tabi olursa Allah ona şefaat edilme hakkı verir. Allah bunu kuluna ihsan eder, ikram eder ve bu şefaat her yerde geçerli olur. Bununla beraber birinin dünyada böyle bir bağı yoksa ister annesi, babası, isterse evladı olsun kimse ona şefaat edemez. Bunu da böyle anlamak gerekir.
