ALEVİLERİ KATLEDEN DAEŞ VE ALEVİLİK HAKKINDA NE DÜŞÜNÜYORSUNUZ?
Aleviliği tek bir cemaat olarak anlamak doğru değildir; çünkü cemaatlerin de çeşitleri vardır. “La ilahe illallah muhammedun resulullah” diyen herkes bizim kardeşimizdir. Bununla beraber Alevi, Hz. Ali (r.a.)’ı sevenler demektir. Alevilik, Hz. Ali’yi sevmek demekse o halde bütün mü’minler Alevi’dir. Hz. Ali (r.a.)’ı sevmeyen mü’min var mıdır, böyle bir şey olabilir mi!
Bu yüzden ister Alevî, ister Caferi, ister Sünni, isterse de başka bir şey olsun bu fark etmez “la ilahe illallah muhammedun resulullah” diyen ve Allah’ın kitabını kabul eden herkes bizim kardeşimizdir.
Hiç kimse kendine taktığı isimle bir şey kazanamaz. Dolayısıyla bir cemaatin kendine hangi ismi taktığı değil, onların Allah’a iman edip etmediği, kul olup olmadığı, Allah’a ve resulüne itaat edip etmediği, Allah’ın resulüne tabi olup olmadığı önemlidir. Allah sadece buna bakar.
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz “kim sahabemi sevmiyorsa beni sevmediği içindir, kim beni sevmiyorsa Allah’ı sevmediği içindir, kim sahabeme buğzediyorsa bana buğzettiği içindir, kim bana buğzediyorsa Allah’a buğzettiği içindir” buyurmuştur. Sevmek budur, iman budur.
Bununla beraber ister Alevi, ister Hristiyan olsun bu fark etmez, Allah hiç kimseye bir başkasını öldürme hakkı tanımamıştır. Bu yüzden insan hiç kimseye düşmanlık yapamaz. İnsan düşmanlık yapmadığı birini öldürebilir mi? -Öldüremez. Allah ayet-i kerimede “kim bir mü’mini kasten öldürürse cezası içinde ebedi kalacağı cehennemdir. Allah ona gazap etmiş, lânet etmiş ve onun için büyük bir azap hazırlamıştır”276 buyurur. Dolayısıyla bunu yapan Allah’ın lanetine, gazabına uğrar.
Diyelim ki öldürülen kişi Alevi değil de Hristiyan olsa yine aynı şey geçerli midir? -Elbette ki geçerlidir; çünkü Allah ayet-i kerimede “bir insanı öldüren bütün insanlığı öldürmüş gibidir”277 buyurur. Bu, Allah’ın hükmüdür ve bu hüküm bütün kitaplarda aynıdır. Allah başka bir ayet-i kerimede de “zalimlerden başkasına düşmanlık yoktur”278 buyurmuştur.
Peki, Allah’a göre zalim kimdir?
Allah, zalimi tarif ederken “düşmanlık bir tek, seni öldürmeye, yurdundan çıkarmaya çalışan, bir de böyle yapanlara yardım edenler için vardır”279 buyurur. Hal böyleyken biri durup dururken insanlara saldırıp onları öldürse, sonra da “biz bunu Allah adına yaptık” derse burada bir sorun vardır ve bu sorun bütün ümmetin sorunudur.
Sorun; Allah’ın kitabına, ipine sarılmama, Allah’ın kitabını anlamama ve peygamberlerine tabi olmama sorunudur.
Biri peygambere tabi olmazsa nefsini ilah edinir, nefsini peygamberin yerine koyar, dolayısıyla mü’min olmanın kokusunu bile alamaz. Mü’min; Allah’tan haşyet duyandır. Kim kendine hangi ismi verirse versin bu fark etmez. Biri Allah’tan haşyet duymaz, Allah’ı sevmez ve Allah için sevmezse ona mü’min denmez. Bu yüzden mü’minlere düşen; rabbinin ipine, Kur’an’a sarılmak, resulüne de tabi olmaktır; çünkü resul, âlemlere rahmettir.
Allah ayet-i kerimede Resulullah (s.a.v.) Efendimiz için “Allah seni âlemlere rahmet olasın diye gönderdi”280 buyurmuştur. Bu durumda başkalarına ne kadar rahmet olursak resulüne de o kadar tabi olmuş oluruz. Hal böyleyken etrafımıza rahmet olmazsak bu durumda resule tabi olmamış oluruz. Rahmet olmak yerine bir de üstüne azap olursak o zaman da peygamberimize ve Allah’ın kitabına düşmanlık yapmış, tam ters tarafta durmuş oluruz. Bu durumda düşmanlığımız da Allah’adır.
Allah’ın, insanları yaratmasında mutlaka bir gayesi vardır. Bu gaye; insanların Allah’a kul olması, âbd olması, iman etmesi ve bu imana, kulluğa davet etmesidir. Allah ayet-i kerimede “kullarıma söyle sözün en güzelini söylesinler, yoksa şeytan aralarını bozar”281 buyurmuştur. Allah “sözün en güzelini söyle” diye emrettiği halde bu ayeti ciddiye almaz, bir de bu yanlışı fiile döküp birilerine zulmeder, azap eder, onları öldürürsek bu durumda şeytana yardım etmiş ve onu sevindirmiş oluruz.
Şeytana yardım etmek ve onu sevindirmek istemiyorsak elimizden geldiği, gücümüzün yettiği kadarıyla insanları cennete davet etmeye ve cennete taşımaya çalışmamız gerekir. Yoksa biri “yanlış yapanları öldürüp cehenneme gönderiyoruz” derse sadece şeytana yardım etmiş olur. Bununla beraber mazlum birini öldürürse onun günahını yüklenmiş olur, böylelikle öldürdüğü kişi de cennete gider.
Biri insan olmadan mü’min olamaz, dolayısıyla önce insan olmak gerekir. İnsan, kendisine tanıdığı hakkı karşısındaki kişiye de veren ve kendisine nasıl bir muamelede bulunulmasını istiyorsa karşısındakine de öyle muamele edendir. Hal böyleyken başka insanları katledenler kendilerine böyle bir muamele yapılmasını isterler mi? -Elbette ki istemezler. Bu durumda onlara “madem böyle bir muamele görmek istemiyorsun, o halde sen neden bunu yapıyorsun” diye sormak gerekir.
Allah her şeyi görür ve bilir. Hayat bir imtihandır ve hepimize düşen; hayatı yaşarken daima haktan, haklıdan, mazlumdan yana olmak ve zalimin de karşısında durmaktır. Bunu sadece lafla söylemek yetmez, bunun için elimizden geleni de yapmamız gerekir.
