close

ENSAR MUHACİR KARDEŞLİĞİ PROJESİNİN AMACI NEDİR?

Ensar muhacir kardeşliği projesi sadece muhacir kardeşlerimizle sınırlı değildir. Tabi ki öncelikle bu projeye Diyarbakır’dan; yani bulunduğumuz yerden başladık. Diyarbakır’da yardıma ihtiyacı olan ne kadar kardeşimiz varsa öncelikle çalışanı olmayan, genel olarak çalışanı cezaevinde bulunan veya yetim olan acil ihtiyaç sahiplerinden başladık.

Bununla beraber dışardan gelen kardeşlerimiz vardır. Birçoğu aile reisini kaybetmiş durumdadır. İşte, bu türden ihtiyaç sahibi kardeşlerimizi ve özellikle muhacir olanları, ihtiyaçlarını karşılayabilecek olanlarla kardeş yapıyoruz. Kardeş yaparken de aynı zamanda takip ediyoruz. O yardımcı olan, ensar yaptığımız aileler ne kadar verebiliyorlarsa bu yardımı kendileri belirliyor. “Ben aylık bu kadar verebilirim” dediklerinde biz de hangi aileye kardeş olmaları daha doğrudur ve uygundur diye bakıyoruz.

Biri on kişilik aileye bakabiliyorsa on kişilik aileye, iki kişilik aileye bakabiliyorsa iki kişilik aileye kardeş yapıyoruz. Aynı zamanda her ay onlara bir ödeme ve gıda yardımında bulunuyoruz. İnşallah bütün ihtiyaç sahiplerini özellikle muhacir kardeşlerimizi, yardım eden ensar kardeşlerimizle kardeş yapıp bu ihtiyacı da böyle gidereceğiz. Bir de bunun sonucunda neler kazanacağımıza bakmamız gerekir.

Hesabı mutlaka Allah’a göre yapmamız lazım. Biri bir kardeşine veya bir aileye yardım ettiğinde yardım eden neyi kazanır? -Bu sadece üç beş kuruş değildir. Bunun karşılığında kazanacağı öyle büyük nimetler vardır ki belki onları saatlerce anlatmak gerekir.

Biri bir kardeşine yardım ettiğinde öncelikle anlaması gereken şey nedir?

Allah, o yardım eden kuluna rahmetiyle tecelli eder. Onun üzerinde Allah’ın Kerim ismi ve ikramı tecelli eder. Onlar kendi kardeşlerine yardım ettikleri için Allah’ın sevgisine mazhar olurlar. Allah’ın Vedud ismi, İlah ismi, Rezzak ismi onların gönlüne tecelli eder; yani onlar Allah’ın isimleriyle isimlenmiş olurlar.

Allah’ın her bir isminin tecellisi nurdur ve o nur, gönle tecelli eder. Böylelikle o kul, Allah’a ayna olmuş, Allah’a yakın olmuş, Allah’ın rızasını ve sevgisini kazanmış olur. Neye karşılık? -Elbette ki kardeşine yardım etmesine, ikram etmesine karşılık bunu kazanmış olur. Bir de ona kardeş olur ve onu sever. Bu muhabbeti Allah yaratır.

Allah ayet-i kerimede “siz daha önce birbirinize düşmanken, ateş çukurunun tam kenarındayken Allah sizi kurtardı. Allah sizi birbirinize sevdirdi. Gönlünüze ülfeti, yakınlığı ve muhabbeti koydu.41 Eğer siz bütün dünyayı verseydiniz bunu yapamazdınız”42 buyurur. Demek ki bunu Allah yapıyormuş!

Aynı şekilde muhacir kardeşlerimiz de bu nimeti kazanır. Onlar da yardımı alırken kendisine vereni, ikram edeni Allah için severler. Ensar konumundaki kişi bu yardımı Allah için yaptığından dolayı muhacir konumundaki kişi de Allah’ın İlah ve Vedud isimlerinin tecellisini alır. Bununla beraber zahiri olarak da ensar konumundaki kardeşinden istifade etmiş olur.

Onlar birbirlerini Allah için sevince gönül beraberlikleri olur. Bunun yanı sıra ahirette de beraber olma imkânları olur. Zira kişi sevdiğiyle beraberdir. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz buyurur; “bir kul, Allah’ın kulları için dua edip, bu duasını gerçekleştirerek icraata döktüğünde Allah ona ‘sen kulum için bunu istiyorken ben onun rabbi olarak ona bunu ikram etmez miyim! Ona da ikram ediyorum, sana da ikram ediyorum’ buyurur.”

Rızkımız daralırsa yapmamız gereken şey ihtiyaç sahiplerine ikram etmektir. Allah’ın bize ikram etmesini istiyorsak bizim de ikram etmemiz gerekir. Aynı şekilde Allah’ın rahmetinin içine girmek istiyorsak rahmet ve merhamet etmemiz, Allah’ın bizi sevmesini istiyorsak bizim de sevmemiz gerekir. Allah için çabamızı ve gayretimizi sarf ettiğimizde Allah bize hem dünyada hem de ahirette ikram eder.

Elbette niyet, Allah’ın rızası ve ebedi hayattır; ama Allah dünyada da ikram eder. Bu yüzden kardeşlerimize bu projeyi anlatırken “olur ki ben yardım edemem diye düşünebilirsiniz; ama siz bir başlayın Allah size de ikram eder, bununla beraber ikram etmeyi istediklerinize de sizin üzerinizden ikram eder” diyoruz. Bundan dolayı Allah için bir iyilik, güzellik yaptığımızda kendimizi asla tek başımıza zannetmeyelim.

Diyelim ki; bir aileyi kardeş edindik. Bu durumda yapmamız gereken şey sadece kendi gücümüzle ona yardım etmeye çalışmak değil, komşularımıza, akrabalarımıza, yakınlarımıza ve yakından tanıdığımız esnaflara da “benim böyle bir kardeş ailem var, ona yardım etmek için bana biraz yardımcı olabilir misiniz” demektir. Böylece bir de hayra vesile olup hem kendimiz kazanırız hem de onlara kazandırırız. Böyle olunca Allah bizi rahmetinin içine alır.

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz “siz birbirinize merhamet edin ki gökyüzündekiler de size merhamet etsin, siz birbirinize merhamet edin ki Allah da size rahmet etsin”43 buyurmuştur. Böyle yaparsak hep beraber Allah’ın rahmetini kazanmış ve Allah’ın rahmetinin içine girmiş oluruz.

Genel olarak hayatımızdan, olaylardan, birbirimizi sevmediğimizden, kardeş olmadığımızdan şikâyet ederiz. İşte bize imkân!

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz “cennete giremezsiniz iman etmedikçe, iman etmiş olmazsınız birbirinizi sevmedikçe” buyurur. Devamında ise sahabelere “size birbirinizi seveceğiniz bir kelime öğreteyim mi” diye sorar. Sahabeler de “evet ya Resulullah” der. Bunun üzerine Resulullah (s.a.v.) Efendimiz “tanıyıp tanımadığınıza selam verin”44 buyurur.

Selam vermek sadece “selamun aleykum” demek değildir. Selam, Allah’ın ismidir. Karşımızdakine selam verdiğimizde “senin için cenneti istiyorum” demiş oluruz. Allah ayet-i kerimede “şeytan sizi cehenneme davet eder, Allah da sizi selam yurduna davet eder”45 buyurmuştur; yani Allah cennete “selam yurdu” demiştir.

Bir de birine selam verdiğimizde o kişiye “senin için cenneti, selam yurdunu istiyorum, hem dünyada hem de ahirette selamette olmanı istiyorum” demiş oluruz. Kalbimizin bunu tasdik etmesi için de bu söylediğimizi samimiyetle ve gönülden söylemiş olmamız ve bunu fiilimizle de ortaya koymamız gerekir.

Kardeşimiz için selamet istiyorsak ona yardım ederiz. Kardeşimizin nasıl bir sorunu, sıkıntısı, ihtiyacı ve nasıl bir derdi varsa o sorunu halletmeye çalışırız, ihtiyacını da karşılarız ve böylelikle ona selam vermiş oluruz. İşte selam böyle verilir, böyle verilmelidir. Böyle olunca kardeş olur, birbirimizi sevmiş, iman etmiş, imanımızı ispatlamış ve sadıklardan olmuş oluruz. Yoksa söylediklerimizi amelimizle tasdik etmemiş, çabamız ve gayretimiz yeterli olmamış olur ve sadıklardan değil, yalancılardan olmuş oluruz.

Bir yerde sorun sıkıntı varsa onun giderilmesi için rahmetin inmesi gerekir. İster bir aile, ister bir mahalle, isterse de bir şehir veya bir ülke olsun bu fark etmez. Birbirimize selam veremediğimiz, selamın gereğini yerine getiremediğimizde, birbirimize rahmet, muhabbet, ikram olamadığımızda Allah üzerimizden rahmetini çeker ve oraya tecelli etmez. Bundan dolayı o yerde sorun, sıkıntı olur. İşte, bütün kavgalar, gürültüler, savaşlar, isyanlar Allah’ın, rahmetini çekmesinden dolayıdır.

Peki, Allah’ın rahmetinin inmesi için ne yapmamız gerekir?

Birbirimize rahmet etmemiz ve birbirimizi sevmemiz gerekir. Birbirimize ikram edip bu sevgimizi, rahmetimizi ispatlamamız gerekir. O zaman ne kavga, ne gürültü, ne savaş, ne küfür, ne de hakaret kaldığını görür, bununla beraber imanımızı da ispatlamış oluruz.

Şu an hepimizin de bildiği gibi gündemde bir barış süreci vardır. Oysaki unutmamamız lazım ki Allah bu sevgiyi aramıza koymadıkça barış olmaz. Sevginin olmadığı bir barış sadece tarafların sustuğu, kinini yuttuğu bir barış olur. Bu da barış değildir.

Gerçek barış, Allah için sevdiğimizde, gönlümüz kardeşlerimizle barışık olduğunda, kardeşlerimize yardım etmeye çalıştığımızda ve onlar için hayrı dilediğimizde olur. Dolayısıyla barışın önce kendi gönlümüzde olması gerekir. İnşallah Diyar TV ile bu barış ortamını hep beraber bu şekilde sağlayacağız. Yoksa “el sıkışın, barışın, tamam artık savaşmıyorsunuz, barış oldu” demek barışın sadece taklidi tarafı, görünen tarafıdır. Gerçekte ise savaş içte devam eder; yani kin, nefret, haset devam eder. Şayet düşmanlık devam ediyorsa o halde barış olmamış demektir.

Barışın olabilmesi için insanın önce rabbi ile kendisiyle barışması, Allah için diğer insanlarla barışık olması, onlara selam verip onlara selam olması, ihsan edip ikram etmesi gerekir. Kime göre? -Elbette ki Allah’a göre! İnsan kendini Allah’tan ayırıp “ben güzel yapıyorum, ben doğru yapıyorum” diyemez. İstediği kadar çaba, gayret sarf etsin doğruyu ve güzeli Allah’tan ayrı bulamaz.

Sen doğruyu, seni yaratan güzeli, onun güzelliğini görmediysen, senin yapacağın güzellikten, merhametten ne çıkar! Sen daha kendine merhamet etmemiş, kendini Allah’ın rahmetinin içine koyamamış, kendine selam olamamışken başkasına nasıl selam olup barış olacaksın! Önce bir kendinle, rabbinle barış! Sen kendinle barıştığında gönlündeki savaş biter, bu savaş yerini cennete bırakır, dolayısıyla da insanları sever, onlar için selamet olursun, cennet olursun. Böyle olunca da barışı gerçekten yaşamış olursun. Aksi halde barışın olması mümkün değildir.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Âli İmran /103 ↩
  2. Enfâl /63 ↩
  3. Tirmizi, 1924; Ebu Davud, 4941 ↩
  4. Müslim, îman 93-94; Tirmizî, Et'ime 45, Kıyamet 56; İbni Mace, Mukaddime 9, Edeb 11 ↩
  5. Fâtır /6, Yûnus /25 ↩