“CENNET ANNELERİN AYAKLARI ALTINDADIR” HADİSİNİ NASIL ANLAMAMIZ GEREKİR VE HER ANNENİN AYAĞI ALTINDA CENNET VAR MIDIR?
İster anne, ister baba olsun, ister kendisine annelik, babalık yapmış biri olsun bir mü’minin, karşısındaki kişiyi kendisi için cennete vesile olarak görmesi ve bakışının böyle olması gerekir; çünkü annesi ve babası ona ikramda bulunmuş, onun için zahmet çekmiş, emek sarf etmiştir dolayısıyla kişinin şükreden bir kul olabilmesi için hem annesine, hem babasına, hem de kendisine iyilik yapanlara teşekkür etmesi gerekir.
İblis huzurdan kovulurken “sırat-el mustakimin üzerinde oturacağım, insanların çoğunu kendime bağlayacağım ve sen onların çoğunu şükreder bulmayacaksın”253 demişti. Biri kul olarak önce annesine, babasına teşekkür etmezse nankör bir kul olur ve cenneti kaybeder; çünkü Allah ayet-i kerimede “biz insana önce Allah’a, sonra anne ve babana şükret (teşekkür et) dedik”254 buyurmuştur. Dolayısıyla anne, baba teşekküre layıktır; ama itaat Allah’adır. Aynı zamanda kişinin mü’min olabilmesi için önce şükreden bir kul olması, iyiliğin, güzelliğin ve ikramın karşılığını verip anne, babasına teşekkür etmesi ve onlarla beraber cenneti kazanmaya çalışması gerekir.
Bunun yanı sıra biri kendi çocuklarının kendisine nasıl bir muamelede bulunmasını istiyorsa ve çocuklarına karşı nasıl bir gönül hali içindeyse o çocukların üzerinden anne, babasına da nasıl muamele etmesi gerektiğini anlar. Bu anne, baba isterse gayrimüslim olsun yine de teşekkür edilmeye layıktır. Evladın, onlara itaat etmemesi; ama teşekkür etmesi, dünyadayken onlarla iyi geçinmesi ve anne, babası cenneti kazansın diye elinden geleni yapması gerekir.
Allah ayet-i kerimede anne ve baba için “ikisi veya biri yanında yaşlanınca onlara ‘öf’ bile deme”255 buyurmuştur. Dikkat edilirse Allah “onlar mü’minlerse” deyip mü’min olmayı şart koşmadı, dolayısıyla anne, babalar hangi halde olurlarsa olsunlar bize düşen; anne ve babamıza teşekkür etmek, yardım etmek, ikram etmek, gönüllerini kazanıp onlarla beraber cenneti kazanmaktır.
