close

AKLIN YETMEDİĞİ BİR YERDE ZOR BİR DURUMDA KALINIRSA KALBE GÖRE KARAR VERMEK DOĞRU MUDUR?

Göz için ışık neyse, akıl için de vahiy odur. Bu yüzden aklın mutlaka kalbin ve vahyin ışığında çalışması, görmesi gerekir. Zira vahiy olmazsa akıl karanlıkta kalır. Nasıl ki göz karanlıkta kalınca görmüyorsa vahyin ışığı, ayetlerin nuru olmayınca ve ayetlerle görmeyince kul da karanlıkta kalır, doğruyu göremez, anlayamaz.

İster aklımıza isterse de gönlümüze gelen bir konuda karar verirken verdiğimiz karar ne olursa olsun kararımız vahye uyuyorsa doğru, uymuyorsa yanlıştır. Diyelim ki; aklımız bir konuda bize doğru tercih yaptırmadı. Bu durumda yapmamız gereken şey gönlümüze sormaktır.

Peki, nasıl bir gönüle sormak gerekir?

İman dolu, rabbinin rızasını isteyen bir gönüle sormak gerekir. Zaten derdi Allah’ın rızası olan bir gönül kesinlikle yanılmaz.

Bununla beraber Resulullah (s.a.v.) Efendimiz bir hadis-i şerifinde “fetva verenler sana fetva verse de sen fetvayı kendi gönlünden iste”213 buyurmuştur. Dolayısıyla biri bir konuda fetva verdiği halde gönlümüz onu kabul etmiyorsa onu yapmamız doğru değildir.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Ahmed B. Hanbel,1, 194 ↩