ALLAH’IN VAHYİ DÜNYAYA YAYILIYOR
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, Mekkelilerle yaptığı barış antlaşması sonrasında Allah’ın vahyini artık Arabistan dışına yaymak için adımlar atmaya başladı. Bu adımlardan biri çevre devletlerin hükümdarlarına göndermek üzere yazdığı İslamiyete davet mektupları göndermekti.
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in vazifelendirdiği elçilerden Diyhetü’l Kelbi (r.a.) Bizans imparatoru Heraklios’a, Amr Bin Ümeyye Ed-demri (r.a.) Habeşistan meliki Necaşi’ye, Abdullah Bin Huzafe (r.a.) İran şahına, Hatib Bin Ebi Beltaa (r.a.), Mısır Mukavkısına, Salit Bin Amr (r.a.), Yemame Valisi Havza Bin Ali’ye, Şuca Bin Vehb (r.a.) ise Gassan meliki Munzir Bin Hâris’e gitti ve onları Allah’a iman etmeye davet etti.
İran şahı, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in mektubunu okumadı ve iman etmeyi kabul etmedi. Üstelik elçiye de hakaretlerde bulundu. Mısır Mukavkısı ise daveti tasdik ettiği hâlde saltanatının gideceği endişesiyle iman etmeyi kabul etmedi. Bunun yerine Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e Mariye ve Şirin adında iki kız kardeşi cariye olarak hediye etti.
Bizans İmparatoru, Gassan Hükümdarı ve Yemame Emiri de Müslüman olmayı kabul etmezken içlerinden sadece Gassan hükümdarı Munzir Bin Hâris kendisine gelen elçiyi şehid etti ve Mute Savaşı’nın yaşanmasına sebep oldu.
