close

BEN-İ KAYNUKA İHANETİ

Medine’de yaşayan Yahudi kabilelerinden biri de Ben-i Kaynuka kabilesiydi. Bu kabile, sarraflıkla uğraştığından hem çok zengindi hem de diğer kabileler arasında en tehlikeli olanıydı; çünkü hainlik yapıp fitne ve fesat çıkarmakta ustalaşmışlardı. Bununla beraber Beni Hazreç kabilesinin müteffiki olarak Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’le Medine Sözleşmesi’ni kabul etmelerine rağmen Müslümanlara saldırıyor, müşrik ve münafıklarla iş birliği yapıyorlardı. Şairleri ise Efendimiz’i hicveden şiirler okuyordu.

Yahudilerin, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e ve sahabelere olan saygısızlıkları sürerken ensardan hanım bir sahabe, Beni Kaynuka çarşısında bulunan Yahudilere ait bir kuyumcu dükkânına gitti ve oradan kendine ziynet almak istedi; ama Yahudiler, hanım sahabeyi rahatsız ettiler.

Ziynet almak için geldiği kuyumcu dükkanında Yahudilerin sözlü tacizlerine maruz kalan hanım sahabe, bağırmaya ve oradakilerden yardım istemeye başladı. Tam da o sırada çarşıdan geçen bir sahabe, Müslüman bir kadının yardım istediğini duyunca hemen onun imdadına koştu ve çıkan arbedede Yahudilerden birini öldürdü.

Kuyumcu dükkânı Beni Kaynuka çarşısında olduğu için olayı gören bütün Yahudiler kavganın çıktığı yere gelip topluca sahabeye saldırdılar ve onu şehid ettiler. Sahabeler, Beni Kaynuka Yahudilerinin hanım bir sahabeyi rahatsız ettiklerini, üstelik bir sahabeyi de şehid ettiklerini duyunca Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e geldiler ve bu konudaki emrini sordular.

Beni Kaynuka Yahudileri zaten Resulullah (s.a.v.) Efendimiz ile sahabeleri Medine’de istemiyor, onlar aleyhine faaliyetlerde bulunuyordu. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz yaşanan son hadise üzerine onlara anlaşmaya sadık kalmalarını, Bedir’deki müşriklerden ibret almalarını söyledi ve onları bir kez daha İslam’a davet etti; ama onlar Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in davetini reddetikleri gibi bir de “ey Muhammed! Sen savaşmayı bilmeyen insanlara karşı galip gelmene güvenme! Biz onlar gibi değiliz ve savaşmayı çok iyi biliriz. Eğer bizimle çarpışmayı göze alırsan bizim nasıl adamlar olduğumuzu anlarsın”94 deyip Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’i tehdit ettiler.

Rabbimiz emretmeden onlarla savaşmak istemeyen ve anlaşmaya sadık kalmalarına imkân tanıyan Efendimiz; Allah, Yahudilerin her fırsatta anlaşmaya aykırı davranması nedeniyle “eğer (antlaşma yaptığın) bir kavmin hainlik yapmasından korkarsan, sen de (onlarla yaptığın antlaşmayı) aynı şekilde at (antlaşmayı bozduğunu açıkça onlara bildir) çünkü Allah, hainleri sevmez” âyetini indirince, savaş kararını verdi ve sahabeleri toplayarak Beni Kaynuka Yahudileri üzerine sefere çıktı.

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in ordusuyla beraber üzerlerine geldiğini öğrenen Yahudiler korkudan kalelerine kaçtılar. On beş gün süren muhasaranın sonunda İslam ordusuna galip gelemeyeceklerini anlayınca da teslim olmak zorunda kaldılar.

Kaleyi teslim alan Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, hepsini Şam’a sürgün etti. Zaman içerisinde ise bu kabilenin nesilleri tükendi.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Enfâl /58 ↩