MÜ’MİNLERİN GALİBİYETİ
Yalnızca on dört şehid veren sahabelerin galibiyetiyle sonlanan Bedir Savaşı’nda; Ebû Cehil, Umeyye Bin Hâlef, Utbe Bin Rabia, Nadr bin Hâris gibi müşriklerin ileri gelenleri başta olmak üzere yetmiş müşrik öldürüldü, bir o kadarı da esir düştü. Bu esirler arasında; Fahr-i Kâinat Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in amcası Abbas, amca çocukları Akil Bin Ebû Tâlib, Nevfel Bin Hâris ve kızı Hz. Zeyneb (r.a.)’ın eşi Ebu’l Âs Bin Rebi de bulunuyordu.
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, savaştan sonra yakalanan esirlerin ne olacağı hususunda sahabesiyle istişarede bulundu. Hz. Ebubekir (r.a.) “ya Resulullah! Bunlar bizim akrabalarımız, hepsini serbest bırakalım” derken, Hz. Ömer (r.a.) ise “ya Resulullah! Onlar seni yalanladılar, yetmedi, memleketinden çıkardılar, yine yetmedi seni öldürmeye çalıştılar. Müsaade buyur hepsinin boynunu vuralım” dedi. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz karar olarak “esirler fidye versin, fidye verecek durumu olmayanlar on Müslümana okuma yazma öğretsin. Onu da yapamayanları serbest bırakalım” buyurdu. Peşinden Hz. Ebubekir (r.a.)’e “senin hâlin Hz. İbrâhîm ve Hz. İsâ’nın hâline benziyor.” Hz. Ömer (r.a.)’e da “senin hâlin ise Hz. Nûh ve Hz. Mûsâ (a.s.)’ın hâline benziyor” dedi.
Esirler arasında; Musab Bin Umeyr (r.a.)’in, müşriklerin sancaktarlarından olan kardeşi Ebu’l Aziz Bin Umeyr de vardı. Esirlerin fidye karşılığında serbest kalması kararlaştırıldığında Mus’ab Bin Umeyr (r.a.), sahabelerin yanına gelip kardeşini gösterdi ve onlara “bu adamın ailesi çok zengindir, ondan fazla fidye alın” dedi. Kardeşinin kendisi hakkındaki sözlerini duyunca çok sinirlenen Ebu’l Aziz, Mus’ab Bin Umeyr’e “ben senin kardeşin değil miyim, yabancılar için bana karşı nasıl böyle konuşuyorsun” dedi; ama Mus’ab (r.a.) “ikimizi kardeş kılan annemizle babamızdır. Benle sahabeleri kardeş kılan ise bizzat Allah’tır ve Allah’ın yaptığı kardeşlik elbette ki daha öndedir” buyurdu.
