BİRİNCİ AKABE BİATI
Sahabelerin Medine’de İslam’ı tebliğ etmeye başlamalarından bir yıl sonra tekrar hac mevsimi zamanında Medine’den on iki kişi Mekke’ye gelip Efendimiz’le tanıştı.
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, aralarında daha önce iman eden dört kişinin de bulunduğu Medineli kafileye Allah’ın dinini ve kelamını beyan etti. Bunun üzerine diğer Medineliler “Allah’a hiçbir şeyi şirk koşmamak, hırsızlık yapmamak, zina etmemek, çocuklarını öldürmemek, kimseye iftira atmamak ve hayırlı hiçbir işe karşı çıkmamak” kaydıyla Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e biat ettiler. Böylece Medine’ye hicretin anahtarı olacak Birinci Akabe Biatı gerçekleşmiş oldu.
Esad Bin Zurare (r.a.), Avf Bin Haris (r.a.), Muaz Bin Haris (r.a.), Rafi Bin Malik (r.a.), Zekvan Bin Kays (r.a.), Ubade Bin Samit (r.a.), Yezid Bin Salebe (r.a.), Abbas Bin Ubade (r.a.), Kutbe Bin Amir (r.a.), Ukbe Bin Amir (r.a.) Uveym Bin Saide (r.a.), Ebu’l Heysem Malik Bin Teyyihan (r.a.), adlı on iki sahabenin bulunduğu Birinci Akabe Biatı’ndan sonra artık İslam Mekke’nin dışına taştı.
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e iman eden Medineli kafile memleketlerine döner dönmez İslam’ı anlatmaya devam ettiler; ancak bilgileri yetersiz olduğundan ve kendileri de henüz bir Müslüman olarak nasıl yaşayacaklarını pek bilmediklerinden hem İslam’ı daha iyi tebliğ edebilmek hem de kendilerine dinlerini öğretebilmek için Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’den bir mürşid göndermesini istediler. Efendimiz de Mus’ab Bin Umeyr’i mürşid olarak vazifelendirip Medine’ye gönderdi.
Mus’ab Bin Umeyr (r.a.) Medine’ye gidince Medineli Müslümanların önderliğini yapan Esad Bin Zurare (r.a.)’ın evinde kaldı ve onunla birlikte Medine’de çalmadık kapı bırakmayarak Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in mübarek yolunu herkese anlattı. Mus’ab Bin Umeyr (r.a.) ile Esad Bin Zurare (r.a.)’ın çabaları neticesinde iman edenlerin sayısı arttı, hatta yaklaşık bir yıl sonra Medine’de İslam’ı duymayan kimse kalmadı. Kısa bir zaman sonra Evs kabilesinin ileri gelenlerinden Sad Bin Muaz (r.a.) ve Useyyid Bin Hudayr’ın (r.a.) da Müslüman olmasıyla Medine’deki Müslümanlar iyice güçlendi.
Daha önceden sürekli savaş hâlinde olan ve birbirlerine bitmek bilmeyen bir kin besleyen Hazreç ve Evs kabileleri Müslüman olduktan sonra yıllar süren düşmanlıklarına son verip örnekliği kıyamete kadar devam edecek candan bir kardeş hâline geldiler. Öyle ki Allah onlar hakkında âyet-i kerimede “(Allah, mü’minlerin) Kalplerinin arasını (iman ve muhabbet ile) birleştirmiştir. Sen yeryüzünde bulunan her şeyi verseydin, yine de onların kalplerinin arasını birleştiremezdin; fakat Allah, (onları birbirlerine kardeş yaparak) aralarını (muhabbetle) kaynaştırdı; çünkü o, azîzdir, hakîmdir (bütün şeref ve kudretin sahibi olan, her işinde hikmet ve hayır olandır)”65 buyurur.
