close

“İMAN ETTİK, DEMEYİN! MÜSLÜMAN OLDUK, DEYİN”

Medine dışından bir heyet İslamiyet’i öğrenmek için Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in mübarek huzuruna geldi, Efendimiz de onlara Allah’ın vahyini ve İslam’ı anlattı. Heyettekiler Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e biat etti ve “biz iman ettik” dediler. Bunun üzerine Allah âyetini indirip “(resulüm! Sana biat etmek için gelen) Bedevi Araplar(dan bir topluluk), ‘biz iman ettik’ dediler. De ki: Siz iman etmediniz; fakat ‘biz (Allah ve resulüne) teslim ol(arak Müslüman ol)duk’ deyin; çünkü iman sizin kalplerinize henüz dâhil olmadı” buyurdu.

Allah, âyetini indirince Resulullah (s.a.v.) Efendimiz hayettekilere âyeti okudu, sonra da imanın dâhil olduğu kalbin özelliklerini beyan edip buyurdular ki: “İmanın kalbe inişinin alametleri vardır. İman bir nûrdur. Allah onu kulunun kalbine indirir. İman bir kalbe dâhil olunca o kalp latif sahralar gibi genişler ve o kişi Allah’ı sever, sevdiğini de Allah için sever, Allah’ı sevdiği için sever. (Kulun sevgisi Allah için olunca sadece Allah’ın sevdiğini sever. Bu da onun elinde olan bir şey değildir.) Ayrıca böyle bir kul ateşe düşmekten korkar gibi imanını kaybetmekten korkar.”163

Allah’ı sevmek ve Allah için Allah’ın sevdiğini sevmek, sevmediğini de sevmemek imanın kalbe dâhil olduğunun alametidir. Gönül böyle bir hâlde değilse iman kalbe dâhil olmamıştır. İmanın kalbe dâhil olabilmesi için kulun, İslam’ı kabul ettikten sonra malıyla, canıyla Allah yolunda cihad etmesi şarttır. Kul, tavrını bu şekilde ortaya koyunca imanı hak eder ve kazanır.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Tirmizi, Zühd, Bab 13, Hadis No: 2320 ↩