PUTLARIN KÂBE’YE GİRMESİ
Kâbe’nin yönetimi Hz. İsmâîl (a.s.)’dan sonra oğullarına intikal etti; fakat Curhum Kabilesi onlara karşı üstünlük sağladı ve Kâbe’nin yönetimini yaklaşık üç yüz yıl ellerinde tuttular. İsmâîloğulları güçlenip çoğalınca Curhumlularla giriştikleri mücadeleyi kazandı ve Kâbe’nin yönetimini yeniden devraldılar.
Mekke’deki kabilelerden Huzaa kabilesinin reisi olan Amr bin Luhay, Şam yolculuğu esnasında bir kabilenin putlara taptığını gördü ve onların ne olduğunu sorunca insanlardan “bunlar ilâhların heykelleridir, onlardan yardım ister, yardım görürürüz” cevabını aldı. Bu cevap üzerine onlardan bir put alıp kendisiyle beraber Mekke’ye götürdü. O günden sonra Mekkeliler Hz. İbrâhîm (a.s.)’ın Hanif dinini terk edip yavaş yavaş puta tapmaya başladılar. Zamanla ise her kabilenin ayrı ayrı putları oldu. Öyle ki Kâbe’de yaklaşık üç yüz altmış put vardı, en çok bilinenler ise Hubel, Lat, Uzza ve Menat putlarıydı.
Araplar putların yanında bir de fala inanır ve yolculuğa çıkmak, ticaret yapmak, bir işe başlamak, evlenmek, nesebi şüpheli bir çocuğun babasını belirlemek, öldürülen kimsenin diyetini ödetmek, su kuyusu açmak, ölüyü defnetmek, çocuğu sünnet ettirmek gibi işler yapmak istediklerinde fal oklarını çeker, çıkan sonuca göre hareket ederlerdi.
