ÖNSÖZ
“Biz (kulluk sorumluluğunu bilip yerine getirmeye çalışma) emanetini göklere, yere ve dağlara teklif ettik de onlar bunu yüklenmekten çekindiler, (bu sorumluluk karşısında dehşetle) korkuya kapıldılar; ama insan onu yüklendi. Çünkü o (nefsine karşı) çok zalim, (rabbine karşı ise) çok cahildir.”
(Ahzâb /72)
Zatında hayırdan, rahmetten, aşktan ve güzellikten başka bir şey tecelli etmeyen, insana olan alakasından dolayı onu kendine çeken, terbiye eden, kendine âbd, veli, mukarrebun olarak yetiştiren Allah’a cümle mevcudat ve mükevvenat üzerinden; El Hamîd esma-ı şerifiyle onun kendine hamd ettiği gibi hamd olsun; çünkü o Âlemlerin Rabbi’dir, Malik’i ve Meliki’dir. Kulları için Hâdi’dir, Kâfi’dir, Vekil’dir.
Allah’ın selat ve selamı; Allah’ın nebilerinin, resullerinin, Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.) Efendimiz’in, onun ehl-i beytinin, ashabının, Mürşid-i kâmillerin, bütün irşad ehlinin, mü’min ve mü’minatın, müslim ve müslimatın üzerine olsun.
İnsan bütün varlık içinde rabbiyle muhatap olabilecek ve rabbinin zat, sıfat, esma ve efâl tecellilerini taşıyabilecek vasıfta olan tek varlıktır. Bu yönüyle insan, “gizli bir hazine idim, bilinmek istedim” hadis-i kutsisinin sırrına binaen rabbinin bilinmek istemesindeki muradını gerçekleştirebilecek kabiliyete sahiptir; çünkü insanın, tercih ettiği takdirde âşık ve maşuk arasındaki muhataplığı kurabilecek bağı ve kuvveti vardır.
Kur’an, insanın hayat kitabıdır. Bu hayat kitabında Allah, insan için bir yol takdir etmiş ve insanın bu yoldan kendisini bulmasını, yaratıldığı makama çıkıp rabbiyle muhatap olmasını murad etmiştir. Bu yönüyle Kur’an, insanı asıl evine yönlendiren, maşukuna kavuşturan bir yol haritası ve bir vuslat kitabıdır.
Bu hayat kitabında Allah’ın Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e indirdiği ilk ayet, ilk hitap “yaratan rabbinin ismiyle oku” hitabıdır; ama Allah bu hitabı sadece Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e yapmamış, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz üzerinden bütün insanlara yapmıştır, diğer bir ifadeyle Allah bütün insanları temsilen Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’le muhatap olmuş ve ona “yaratan rabbinin ismiyle oku” buyurmuştur; yani Resulullah (s.a.v.) Efendimiz rabbiyle olan muhataplığına ve kemalatına ermek için adım attığı manevi yolculuğuna ilk olarak ikra emriyle başlamıştır sonra ayetler indikçe Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in yolculuğu devam etmiştir. En sonda “bugün sizin için dininizi kemale erdirdim, üzerinizdeki nimetimi tamamladım”1 ayetiyle özelde Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in genelde ise insanın manevi yolculuğu tekamüle ermiştir, dolayısıyla insan, Allah’ın zat, sıfat ve esma tecellilerini alabileceği en son makama çıkabilecek vasıftadır.
Hayatını “yaratan rabbinin ismiyle oku” emrine göre yaşayan bir kul, Allah’ın kendisini yaratmasındaki muradını idrak etmiştir. Bu idrakle manevi yolculuğunda ilerledikçe “ben sizin bilmediklerinizi bilirim”2 ayetindeki sır onun üzerinde ortaya çıkar ve meleklerin insana neden secde ettiği, insanın neden yeryüzünde Allah’a halife olduğu o kulun ahlakında, imanında, kulluğunda görülür.
İşte, insanın Kur’an-ı Kerim ile girebileceği bu manevi yolculuğa adım atıp yolculuğunun sonunda hakikatine erebilmesi için önce ilk inen “oku” emriyle yolculuğa başlaması ve kendini, varlığı, hayatı yaratan rabbinin ismiyle okuması gerekir. Öyle ki Allah’ın kendisine takdir ettiği manevi makama erişebilsin ve Allah’ın kendisi üzerindeki nimetini tamamlamış olsun.
Biz de bütün insanlar “yaratan rabbinin ismiyle oku” emri üzerine okumaya başlasın ve sonunda rabbine varacağı dosdoğru yola, sırat-el mustakime girip manevi yolculuğunu tamamlasın diye “Rabb’inin İsmiyle Oku” sohbetlerini yaptık. “Rabb’inin İsmiyle Oku” kitabını gönlünü açarak okuyan bütün kardeşlerimiz inşallah her sohbette rabbini ve kendini tanıyacak, sohbetleri okudukça da hayatını rabbinin huzurunda yaşayan, her olayda rabbiyle muhatap olduğunu bilen kullar haline gelecek. Böylelikle hayatını Hz. Âdem babamız gibi yeryüzünde yalnızmış gibi sadece rabbiyle muhatap olarak yaşayacak, tevhid ehli bir kul olacak inşallah.
