El Hamid
Ayet; “Bu Kur'an'a ne önünden ne arkasından herhangi bir şekilde bir batıl yaklaşamaz. Onu hakîm ve hamîd olan Allah indirmiştir.”22
Manası; Bütün hamdlerin (övgülerin) kendisine ait olduğu tek zat.
İnsandaki tecellisi; Hamd; Allah’ı sevenin yaptığı bir fiildir, söylediği bir kelimedir, tattığı ve yaşadığıdır. Bir de hamd; bütün varlığı Allah’ın yarattığını bilerek “Allah ne güzel yaratmış” deyip varlık üzerinden Allah’ı övmektir.
Hamîd isminin üzerinde tecelli ettiği bir kul her anda diliyle, haliyle, fiiliyle, gönlüyle, her zerresiyle Allah’ı över. Başkaları ona bakınca “bu, Allah’ın yeryüzündeki halifesidir, Allah’a ayna olmuş bir kuldur” der.
Kul, Allah’ı övünce Allah’ın da övgüsüne layık olur. Böyle birinin hayatı baştan sona hamddır. Her şey ile rabbini över; çünkü rabbini seviyordur ve onun sevgisini kazanmak için de koşturuyordur. İnsan neyi seviyorsa onun sevgisini kazanmak için onun peşinden koşar.
Dua; Sen hamîdsin Allah’ım! Sen hamda, övgüye layık olansın, bizi de sana hamd edenlerden eyle Allah’ım! Bizi seni övenlerden eyle Allah’ım! Övdüklerini övenlerden eyle Allah’ım! Bizi de övdüklerinden eyle Allah’ım!
