GİTTİĞİM CEMAATTEKİLERE KENDİMİ KABULLENDİREMEDİM, SOHBETE DEVAM ETMELİ MİYİM?
Allah’ın aşkını ve muhabbetini nereden alabiliyorsak oraya gitmeye devam etmemiz gerekir. Etrafımızdaki kardeşlerimiz bizi kabul etmiyorsa bu durumda sorunu onlarda değil kendimizde aramamız lazım. Acaba kardeşlerimiz onlara karşı olan tavrımızı ve bakışımızı mı kabul edemiyor, yoksa konuşurken konuştuklarımızı mı anlamıyor, beğenmiyor veya sevmiyorlar diye öncelikle kendimize bakmamız gerekir. Belki de tanışmak için bir zamana ihtiyacımız vardır.
Bizdeki güzelliği, aşkı ve muhabbeti gören birinin bizi sevmemesi mümkün değildir; çünkü iman imanı sever, mü’min mü’mini sever. Allah’ı seven Allah’ı seveni sever. Beraber manevi yolculuğu yaptığımız kişi sevilmez mi! Allah’ı seveni de sevemezsek kimi seveceğiz!
Allah’ı seven, rabbini isteyen sevilmeye layıktır. Biri Allah’ı severse Allah da onu sever. Bununla beraber Allah’ı seven biri Allah’ı seveni de Allah’ın sevdiğini de sever. Sevmiyorsa imanında bir sorun vardır. Bir de karşımızdaki kişilerin ille de gönül ehli olup bizdeki aşkı, muhabbeti anlaması gerekmez. Biz Allah’a duyduğumuz aşkı, muhabbeti üzerimizde gösterirsek onlar da yavaş yavaş anlar, görür ve bizi sevmeye, hatta bu muhabbetten istifade etmeye çalışırlar.
Nasıl ki zahiri olarak bir yerde hava soğuk olunca üşüyor, sıcak olunca terliyorsak manevi olarak da bu böyledir. Allah’ı sevenlerle beraber olduğumuzda onların muhabbeti ve Allah’ın onlara rahmetinin, muhabbetinin, Vedud isminin, İlah isminin, Rahim isminin tecellisi mutlaka o mekâna yayılır, tecelli eder. Bu rahmet ve muhabbet oradakileri de kaplar, Allah bunu onlara tattırır.
Allah’ı sevenler nerede olursa olsun Allah da onları sevdiği için oraya Allah’ın rahmeti, muhabbeti iner ve bu muhabbet oradakileri kaplar. Biz de bu muhabbeti üzerimizde göstermeye devam edersek Allah’ı sevenlerin bizi de seveceğini görürüz.
