RESULULLAH (S.A.V.) EFENDİMİZ’İN DOĞUMU VE ÇOCUKLUĞU
SİYERE GİRİŞ
RESULULLAH (S.A.V.) EFENDİMİZ’İN DOĞUMU VE ÇOCUKLUĞU
Abdullah, Kureyş Kabilesi’nin reisi Abdulmutalib’in oğluydu ve Beni Zühre Kabilesi’nden Âmine ile evlenmişti; ama evliliğinin ilk aylarında genç yaşta vefat etti.
Ebrehe’nin ordusunun emr-i ilâhiyle bozguna uğramasının üzerinden elli gün geçtikten sonra 20 Nisan 571 yılında bir pazartesi gecesi Amine Annemiz sancılandı. Hemen Abdurrahman Bin Avf (r.a.)’ın annesi Şifa Hatun ile Osman Bin Ebu’l As (r.a.)’ın annesi Fatıma Binti Abdullah, Amine Annemiz’e gelerek bu mukaddes doğumun gerçekleşmesi için ebelik yaptılar. Nihâyetinde Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, sabaha yakın seher vaktinde Kıyamet gününe kadar gelecek bütün insanlara rahmet ve hidâyet olmak üzere dünyaya teşrif buyurdu.
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in dedesi Abdulmutalib, genç yaşta ölen oğlu Abdullah’ın bir erkek çocuğu olması üzerine torununa “övülmeye layık olan” manasına gelen “Muhammed” ismini verdi.
Hz. Âmine Annemiz’in sütü yoktu. Bu yüzden Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’i ancak bir hafta emzirdi sonra da Abdulmuttalib, süt annelik yapabilecek birini aramaya başladı ve Ebû Leheb’in cariyesi olan Hz. Süveybe Annemiz’i getirterek Efendimiz’i emzirmesini sağladı. Böylelikle Süveybe Annemiz daha önce Hz. Hamza (r.a.)’ı emzirdiği için Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, Hz. Hamza ile sütkardeşi oldular.
Mekkeliler arasında, bebekleri daha serin bölgelerde yetişsin diye ücretli olarak süt anneye verilmesi geleneği bulunuyordu. Bu gelenek dâhilinde civar beldelerden kadınlar aileleriyle beraber Mekke’ye gelir, belirli bir ücret karşılığında zengin ailelerin bebeklerine bir süreliğine süt annelik yapmak için anlaşır, sonra da aldıkları bebekleri, yaşadıkları bölgelere; yani havası daha yumuşak olan yerlere götürürlerdi.
Abdulmuttalib de Hz. Hâlime Annemiz’le anlaştı ve Efendimiz’i ona teslim etti. Belirlenen iki yıllık süre geçince Hâlime Annemiz, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’i sütten keserek annesinin yanına Mekke’ye getirdi; ama Mekke’ye geldikleri vakitte şehirde veba hastalığı olduğundan Hâlime Annemiz, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’i tekrar Beni Sa’d yurduna götürdü ve dört yaşına kadar ona bakmaya devam etti.
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz kendisine dört yıl boyunca süt annelik yapan Halime Annemiz’i öz annesinden ayırmamış, eline geçen tüm fırsatlarda süt annesine olan vefasını ve muhabbetini göstermiştir. Öyle ki yıllar sonra Beni Sa’d yurdunda kıtlık olunca Hâlime Annemiz Mekke’ye gelip durumu Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e anlatmış, akabinde Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in isteği üzerine Hz. Hatice (r.a.) validemiz ona kırk koyun, bir binek ve yükünü taşıması için de bir deve hediye etmiştir.
Dört yıllık bir süre zarfında evladından ayrı kalan Âmine Annemiz, Mekke’deki vebanın geçmesinin ardından tekrar Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e kavuştu.
Anne evine geri geldiğinde Efendimiz dört yaşındaydı. Aradan iki yıl geçip de Efendimiz altı yaşına gelince hem babasının mezarını ziyaret etmesi hem de dayılarını görmesi amacıyla Âmine Annemiz onu dadısı Ümmü Eymen ile birlikte Medine’ye götürdü. Yaklaşık bir ay Medine’de kaldıktan sonra Mekke’ye dönüş yolunun yarısına geldiklerinde Âmine Annemiz rahatsızlandı. Bu yüzden Medine’ye yaklaşık üç yüz kilometre uzaklıkta olan Ebva köyü yakınlarında bir ağacın altında kısa bir süre dinlendiler; ama Amine Annemiz’in rahatsızlığı daha da ağırlaştı ve Mekke’ye dönemeden bulunduğu yerde vefat etti. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz dört yaşından altı yaşına kadar sadece iki sene annesiyle yaşamıştır.
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, annesinin defninden sonra dadısı Ümmü Eymen’le birlikte Mekke’ye geri döndü. Dedesi Abdulmuttalib, gelinin vefatını öğrenince torununu yanına aldı, böylelikle Efendimiz bundan sonraki hayatını dedesinin yanında kalıp çobanlık yaparak geçirdi; ancak bu süre de çok sürmedi ve iki yıl gibi kısa bir süre sonunda kendisini çok seven dedesi Abdulmuttalib de vefat etti.
Abdulmuttalib ölmeden önce torununa bakma vazifesini oğlu Ebû Tâlib’e vasiyet etmiştir. O da babasının vefatının ardından Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’i yanına aldı ve yaşamı boyunca Efendimiz’i koruyup himaye etti.
